58. Ποια είναι η επίδραση των σωματιδίων μολύβδου στο λουτρό ψευδαργύρου στον εν θερμώ-γαλβανισμό; Γιατί τοποθετείται μόλυβδος στον πάτο του δοχείου γαλβανισμού;

Ο μόλυβδος (Pb) έχει κυβική κρυσταλλική δομή, εμφανίζεται γκρι με ατομικό βάρος 207,21, λιώνει στους 327 βαθμούς και βράζει στους 1540 βαθμούς. Στον γαλβανισμό εν θερμώ-, η περιεκτικότητα σε μόλυβδο δεν πρέπει να υπερβαίνει το 0,3% (ισοδύναμο με τα επίπεδα μολύβδου σε Zn-4 βαθμού ψευδάργυρο) λόγω του υψηλού δυναμικού του με ψευδάργυρο, που μειώνει την αντίσταση στη διάβρωση του γαλβανισμένου στρώματος. Η υπέρβαση του 0,5% όχι μόνο επιδεινώνει τη διάβρωση, αλλά προκαλεί επίσης το γαλβανισμένο στρώμα να γίνει θαμπό και άτονο. Η χημική ανάλυση επιβεβαιώνει ότι ο μόλυβδος υπάρχει αποκλειστικά σε στρώματα καθαρού ψευδαργύρου, χωρίς παρουσία σε στιβάδες κραμάτων σιδήρου{12}}ψευδαργύρου. Έτσι, ο μόλυβδος ως συστατικό κράματος ψευδαργύρου δεν έχει καμία επίδραση στις αντιδράσεις σιδήρου-ψευδαργύρου. Ορισμένα εργοστάσια προσθέτουν μόλυβδο σε γλάστρες γαλβανισμού, με στρώμα βάσης πάχους 10-30 cm. Αυτό εμποδίζει τα υπολείμματα ψευδαργύρου να κολλήσουν στη βάση του χάλυβα κατά τη θέρμανση και διευκολύνει την αφαίρεση κατά την αφαίρεση του ψευδαργύρου λόγω της χαμηλής θερμοκρασίας στερεοποίησης του μολύβδου. Ωστόσο, πολλά εργοστάσια έχουν εγκαταλείψει την προσθήκη μολύβδου. Πρώτον, ο μόλυβδος είναι δύσκολο να ανακυκλωθεί, αυξάνοντας το κόστος. Δεύτερον, τα περισσότερα σύγχρονα δοχεία γαλβανισμού χρησιμοποιούν πλευρική θέρμανση, όπου η περισσότερη θερμότητα μεταφέρεται μέσω των άνω πλευρικών τοιχωμάτων, καθιστώντας το κάτω μέρος πολύ πιο ψυχρό και καθιστώντας την προστασία του πυθμένα αναποτελεσματική. Τρίτον, η εξάτμιση των ατμών μολύβδου εγκυμονεί κινδύνους για την υγεία των εργαζομένων και τη ρύπανση του περιβάλλοντος.